جانک دیفنس چیست؟ شرایط و راهنمای این دفاع تیمی
در این مطلب قصد دارم به نوعی از دفاع اشاره کنم که متفاوت تر از انواع دفاع های شناخته شده در بسکتبال است؛ یعنی جانک دیفنس (Junk Defense)
آنچه در این مطلب می خوانید
اول از همه برای درک بهتر مفهوم این دفاع باید با اصطلاحات مترادف آن آشنا بشیم. این دفاع که بیشتر با اصطلاح Junk Defense شناخته می شود، دو اصطلاح دیگر هم دارد؛ Hybrid Defense و Combination Defense. همین دو اصطلاح مترادف به ما کمک می کند تا بتوانیم ساختار این دفاع را بهتر معرفی کنیم. Combination در زبان انگلیسی به معنای ترکیب است و همین نشان دهنده این است که جانک دیفنس یک دفاع ترکیبی به شمار می رود. دفاعی که عناصر دفاع یارگیری (Man to man defense) و دفاع جاگیری (Zone defense) را با هم ترکیب می کند تا بتواند به هدف خود برسد؛ یعنی محدود کردن فرصت های امتیازاوری تیم حریف!
با توجه به ساختار این دفاع، مزیت اصلی Junk defense مهار کردن یک یا دو بازیکن برتر تیم مهاجم است؛ آن هم اگر مسئولیت امتیاز آوری و گردش توپ تیم مهاجم بیشتر برعهده بازیکنان پیرامونی (Perimeter players) باشد. به عنوان مثال اگر بازیکن Guard تیم مهاجم شوتیست و امتیاز آور باشد و حتی مسئولیت گردش توپ بیشتر بر عهده او باشد و در عین حال سایر بازیکنان تیم در حمله بی اثر و ضعیف باشند، استفاده از جانک دیفنس می تواند بسیار مفید و کاربردی باشد. چرا که یک بازیکن مدافع موظف می شود تا فارغ از سایر اتفاقات درون زمین مثل پوشش دادن و شرکت در کارهای دفاع تیمی، بصورت Man to man این بازیکن برتر از تیم مهاجم را دفاع کند و کاملا او را از جریان بازی خارج کند یا حداقل با فشار دفاعی بیشتر و در نتیجه اشتباهات مکررِ تحت فشار، بازی خود را پیش ببرد.
از همین رو می توان Junk Defense را به صورت زیر تعریف کرد:
جانک دیفنس (Junk Defense) یک دفاع ترکیبی است که از ترکیب عناصر دفاع های Man to man و Zone تشکیل شده است و در برابر تیم هایی که یک یا دو بازیکن برتر در حمله دارند، کاربردی و موثر عمل می کند.
حالا که مفهوم جانک دیفنس آشنا شدید، زمان آن رسیده است تا با مزایا و معایب و همچنین انواع متفاوت این دفاع تیمی آشنا بشید. پس در ادامه مطلب همراه من باشید.
مهمترین مزیت این دفاع همان طور که بالاتر گفته شد، موثر بودن آن در برابر تیم هایی است که حمله آن ها بر روی یک یا دو بازیکن تکیه دارد. اتفاقی که در رده های پایه (اشاره به زیر 16 سال و زیر 18 سال و نه مینی بسکتبال) و بسیاری از تیم های آماتور رایج است. حتی در مواقعی در بالاترین سطوح هم این اتفاق رخ می دهد که یک بازیکن از تیم مهاجم به نسبت سایر هم تیمی های خود در روند حمله تیم، بیشتر شرکت دارد و موثرتر است. بهترین نمونه مربوط به بازی دوم فینال NBA در سال ۲۰۱۹ است؛ جایی که تیم تورنتو رپتورز تصمیم گرفت تا با استفاده از دفاع Box and one تیم گلدن استیت واریرز را مهار کند. در این نمونه یک بازیکن موظف شد تا استفن کری را مستقیما دفاع کند و سایر بازیکنان بصورت Zone و با آرایش دفاعی Box مستقر شدند. (توضیح Box و Stack در این پست اینستاگرام قرارداده شده است که با کلیک بر روی اینجا می توانید آن را مشاهده کنید)
این مهار کردن مهاجم برتر به صورت اختصاصی به دو شکل می تواند موثر باشد؛ ابتدا بازیکن برتر تیم مهاجم از روند بازی خارج شود و توپ به جای اینکه بیشتر در اختیار این بازیکن موثر قرار گیرد، در اختیار بازیکنان دیگر تیم که قاعدتا باید ضعیف تر باشند قرار بگیرد. این موضوع باعث می شود تا حمله تیم حریف با اشتباهاتی مثل انتخاب شوت بد یا Turnover روبرو شود. (در این پست و با کلیک بر روی اینجا می توانید مطالعه کنید که ترن اور در بسکتبال چطور ثبت می شود.) این شکل از موثر بود به واسطه Chasing یا همان تعقیب کردن رخ می دهد.
حالت بعدی زمانی است که بازیکن به طور کامل از روند بازی خارج نمی شود و حتی گاهی توپ را در اختیار دارد؛ اما بخاطر فشار دفاعی اصطلاحا عامل Influence یا همان تاثیر گذاری بر روی بازیکن مهاجم می شود و زمانی که حتی بازیکن توپ را در اختیار دارد، نمی تواند علمکرد خوب خود را به نمایش بگذارد.
نوع دوم بخاطر وجود عواملی مثل Screen گذاشتن، بازی Hand-off و خیلی از کارهایی که می توان انجام داد تا مهاجم برتر به هر شکلی مالک توپ شود، کاربرد بیشتری دارد؛ یعنی تیم ها در درجه اول سعی می کنند تا مهاجم برتر توپ را مالک نشود اما اگر هم شد، مهاجم موظف است تاثیرگذاری بر روی او داشته باشد تا نتواند بازی و عملکرد خود را به راحتی پیش ببرد. برای این شکل از تاثیر گذاری بهتر است همان مثال استفن کری را بازگو کنم. اسفتن کری ممکن است با فریب هایی که می دهد یا اسکرین هایی که از هم تیمی های خود دریافت می کند، بالاخره مالک توپ شود؛ اما بهتر است زمانی که توپ را دریافت می کند تا به عنوان مثال اقدام به Catch and shoot کند، از قبل بخاطر فشار دفاعی از تعادل خارج شده باشد و زمانی که توپ را برای اقدام به شوت دریافت می کند، نتواند اقدام سالم و با تمرکزی داشته باشد.
از همین رو در جانک دیفنس همیشه خارج کردن مهاجم به شکل کامل از جریان بازی هدف نیست؛ بلکه فشار آوردن به بازیکن برتر به سمت اشتباه کردن هم بخشی از اهداف اصلی Junk Defense محسوب می شود.
همان طور که قبل تر گفته شد، این دفاع بیشتر برای تیم هایی کاربرد دارد که یک الی دو بازیکن برتر داشته باشند که این بازیکن ها هم اکثرا باید پیرامونی باشند؛ مثل گاردها و فورواردها. به همین جهت این دفاع برای مقابله با تیمی که بارِ بازی تهاجمی بر عهده بازیکن و بازیکنان Post Player و نزدیک به حلقه است کاربردی ندارد. چرا که ساختار دفاع انفرادی بر پایه تعقیب کردن (Chasing) با ساختار دفاعی از بازیکن Post و نزدیک به سبد متفاوت است. به عنوان مثال برای دفاع man to man از بازیکن پیرامونی، حتی نیاز نیست خیلی از اوقات مدافع به اون نزدیک شود و حتی تماس فیزیکی برقرار کند چرا که همان تماس فیزیکی ممکن است عاملی شود تا بازیکن بتواند با یک Cut کاربردی از سد مدافع مستقیم خود عبور کند؛ در حالی که دفاع از بازیکن Post و نزدیک به حلقه بیشتر اوقات همراه با تماس فیزیکی و برخورد است و این می تواند باعث شود تا بازیکن به راحتی از سد مدافع مستقیم عبور کند و ساختار دفاع تیمی را به طور کامل از بین ببرد.
از طرف دیگر در بسکتبال تیم ها تلاش می کنند تا به جای اینکه بارِ حمله تیم را بر عهده یک یا دو بازیکن مشخص بگذارند، بازی تیمی را پیش بگیرند و به شکلی بازی کنند و از مهره های خود بهره ببرند که اکثر بازیکنان تیم توانایی کسب امتیاز و بازی سازی را داشته باشند. به همین جهت به ندرت پیش می آید که در سطح بالا سبک دفاعی جانک دیفنس را مشاهده کنیم.
نکته دیگر، عادت بازیکنان در دفاع و سبکی است که به طور معمول برای دفاع کردن آموزش می بینند. بازیکنان از رده پایه تا بالاترین سطح یاد می گیرند تا باید منظم و یک پارچه اقدام به دفاع کنند. نکته ای که کاملا در Junk Defense متفاوت است. بخشی از بازیکنان یک سبک دفاع را پیش می گیرند و بخش دیگر سبک دیگری از دفاع را. به همین جهت ایجاد هماهنگی و آموزش برای اجرای این دفاع نیاز به زمان زیاد، دقت بالا در اجرا و همچنین آنالیز دقیق تک به تک بازیکنان تیم حریف دارد.
به طور کلی کاربردی ترین و سازمان یافته ترین انواع جانک دیفنس به دو بخش تقسیم می شود: یکی دفاع Box and one و یکی دفاع Triangle and two که البته خود Box and one می تواند به Diamond and one هم تبدیل شود.
اگر تیمی یک بازیکن برتر داشته باشد و نیاز به مهار همان تک بازیکن به صورت یارگیری باشد، Box and one کاربردی است. چرا که چهار بازیکن به صورت مربع یا مستطیل اقدام به انجام دفاع Zone می کنند و یک بازیکن فارغ از اتفاقی که در دفاع رخ می دهد، به صورت Man to man از مهاجم برتر تیم حریف دفاع می کند. البته اگر این چهار بازیکن که به صورت Zone مستقر شده اند آرایش لوزی به خود بگیرند، نام آن Diamond and one گفته می شود.
اما اگر تیم مهاجم دو بازیکن برتر داشته باشند، نیاز است تا دو مدافع به صورت Man to man از برترین بازیکنان دفاع کنند و در این حالت تنها سه بازیکن باقی می مانند تا دفاع zone را اجرا کنند. به همین جهت در این شرایط دفاع Triangle and two کاربرد دارد. چرا که سه بازیکن به صورت آرایش مثلث اقدام به دفاع Zone می کنند و دو بازیکن دیگر وظیفه مهار دو بازیکن برتر تیم حریف را به صورت Man to man خواهند داشت.
در پایان می توان گفت اگر در مقابل تیمی قرار گرفتید که یک یا دو بازیکن برتر دارد که بیشتر امتیاز آوری و بازی سازی تیم برعهده این افراد بود، می توانید از یکی از انواع Junk Defense استفاده کنید و از طرفی هرگز در برابر تیم هایی که سه بازیکن خوب یا بیشتر دارند و همچنین بازیکن برتر آن ها Post Player است به سراغ استفاده از این دفاع نروید.
همچنین اگر تیم حریف یک بازیکن برتر داشت یکی از دو نوع Box and one و Diamond and one را انتخاب نمایید و اگر دو بازیکن برتر از تیم حریف مسئولیت حمله تیم را برعهده داشتند از Triangle and two بهره مند شوید.
همچنین با کلیک بر روی اینجا می توانید بصورت خلاصه با Junk Defense آشنا شوید.
